صدای... برای همصدایی ما

فرهنگيان عزيز!

سلام بر شما فرهنگيان عزيز كه نماد واقعي مظلوميت در دوره اي به شمار مي رويد كه بيشترين شعارها را در مورد عدالت شاهديم، و معلم نيز اين مهرورزي و عدالت را چشيد و شب عيد را در زندان، دور از خانواده گذراند.

لقب هاي زيادي به ما معلمان داده ‌اند ازجمله «دلاور» در زمان جنگ، «قانع» در زمان سازندگي، «نجيب» در زمان گفتگوي تمدن ها، و حالا ... عناوين مختلفي برايمان تراشيده اند: معلم نما!، اخلال‌گر!، مهره ی اسرييل و آمريكا!، ضد انقلاب! و...

 و اما عدالت: به نحو احسن برقرار است چون هيچ معلمي را نمي توان يافت كه آسوده خاطر باشد و فكر معيشت و گذران زندگي او را از پاي نينداخته باشد، هيچ معلمي نيست كه شرمنده‌ي زن و بچه و پدر و مادر و... نباشد، فرزند معلمي را پيدا نمي‌كنيد در ايام تعطيل كه همه به مسافرت‌هاي آنچناني جزاير و كشورهاي دور و نزديك مي‌روند، رفته باشد و غم از چشمانش نبارد، و دردهاي زياد ديگري كه اظهرمن الشمس است. آري عدالت است كه همه‌ي «معلمان» بالسويّه  در دردها مشتركند.

يك نكته‌ي جالب اين كه فقط معلم است كه بايد صبر كند و ديگران صبر ندارند، معلم به قول آقايان مصرف كننده است و ديگران توليد كننده، سواد آقايان را در جاهاي ديگري به جز مدرسه توليد كرده‌اند كه نمي توانند خط معلم را خوانده و درد او را بفهمند.

آقايان مسئول :

متشکریم که سکوت کرده اید تا در هرکوی و برزن، پیر و جوان و خرد و کلان به ما طعنه بزنند که: " معلمان مگر چکار می‌کنند، 15 روز که ایام عید تعطیل هستند، سه ماه تابستان هم تعطیل می باشند، در کلاس هم که درس نمی دهند... پس غلط بی‌جا هم می‌کنند که توقع حقوق بیشتر دارند!"

متشکریم که سکوت کرده‌اید تا سربازان گمنام امام زمان (عج) با معلمانی‌که تقاضای ایجاد برابری دارند (و نه بیشتر) مثل شهرام جزایری به عنوان زیاده خواه و دزد بیت المال و اخلالگر برخورد کنند و باتوم بر سر معلمان خود فرود آورند.

متشکریم که سکوت کرده‌اید تا نيروهاي امنيتي كه بايد حافظ امنيت و مجري قانون در جامعه باشند، با بي قانوني معلم را در كلاس درس، در مقابل چشمان اشك آلود و وحشت زده دانش آموزان بازداشت کنند.

از شما ممنونيم که سکوت کرده‌اید که هر مرجعی که دستی بر آتش بیت‌المال دارد، اول برای کارمندانش پاداش‌های مصوب داخلی بگیرد و در نهایت پس مانده‌ها را به معلمان و وزارت بهداشت و از این جور سازمان های به ظاهر بی‌اهمیت مملکت بدهد.

ما از شما متشکریم که سکوت کرده‌اید تا در رسانه‌ی درخشان ملی(بخوانيد خصوصي) هر روز در بوق و کرنا کنند که پاداش پایان سال همه‌ی کارمندان دولت 175000 تومان است اما اعلام نکنند که پاداش‌های درون سازمانی میلیونی در وزارت نفت، نیرو، دارایی، و. . . از کجا تأمین می شوند و به چه کسانی داده می‌شود؟!

آقايان مسئول! از شما متشكريم كه به جاي گوش كردن به درد دل معلمان زحمتكش و پاسخگويي به آنان و حل مشكلات، با ايجاد رعب و وحشت و دستگيري و بازداشت غيرقانوني همكارانمان و فيلترينگ، سعي در خاموش كردن فرياد عدالتخواهي معلمان داريد و اين كار را تا جايي ادامه داديد كه مجامع بين المللي از جمله فدراسيون جهاني اتحاديه‌هاي معلمين(EI)، کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR)و سازمان ديده‌بان حقوق بشر(ITUC) براي چندمين بار اعتراض‌نامه‌هاي شديداللحني را خطاب به شما مسئولين ناشنوايمان صادر نمايند.

از شما متشکریم که سکوت کرده‌اید با این که می بینید درسؤالات آزمون استخدامی سال 85 بانک ملت این سؤال را برای ایجاد فرهنگ معلم ستیزی مطرح می‌کنند که: ((معلمان همواره نسبت به حقوق خود معترضند اما به نظر من معلمان بیش از حق خود حقوق دریافت می‌کنند. بلی -  خیر )). لابد فرهنگ معلم ستیزی در بانک‌هایی که به اسم این ملت و با پول این مردم فربه شده‌اند مرسوم می باشد.

از شما متشكريم كه به جاي رفع مشكلات و تسريع در رسيدگي به حقوق حقه ی ما معلمين با پخش اخبار نادرست، و وعده هاي توخالي، در صدد تخريب افكار عمومي جامعه بر عليه معلمان برآمده‌ايد و در اين راستا سازمان مديريت و برنامه‌ريزي با ارائه ی آمارهاي حقوقي غيرواقعي و كذب، سعي شما را در اين زمينه كامل كرده است.   

باز هم از شما متشکریم که همه‌ی این موارد را می بینید و باز هم سکوت می‌کنید.

آقايان ممكن است بتوانيد در كوتاه مدت افكار عمومي مردم را تخريب كنيد ولي اين را هم بدانيد كه مغزهاي فهيم پانزده ميليون جوان و نوجوان، و عملاً هفتاد ميليون ملت ايران در اختيار ماست، (چون هر خانواده حداقل يك دانش‌آموز در كلاس درس ما دارد) واي از روزي‌كه  دهان ما باز شود و روشنگري كنيم و از بي عدالتي‌ها و ظلم‌ها و رانت‌خواري‌ها و...  بگوييم.

آقای رئیس جمهور در شعارهاي تبلیغاتی خود بيان كرده بوديدكه اگر بنده به عنوان ریاست جمهوری انتخاب شوم تا دو سال بیشترین هم و غم خودم را در امر آموزش و پرورش صرف می نمایم، گفته بوديدكه بايد مدارس را زيبا كنيم تا براي دانش‌آموزان جذاب باشد، گفته بوديد كه معلم بايد بدون هيچ دغدغه‌اي وارد كلاس درس شود، پس چه شد اين وعده‌ها؟! اكنون كه با اين برخوردها روز به روز بر دغدغه‌ها مي‌افزاييد!

ما يعني من و تو اي معلم، تا به كي بايد دم نزنيم؟ زمان سكوت گذشته بايد كاري كرد كارستان، هماهنگ و يكدست. بالاتر از سياهي رنگي نيست.

من اگر برخيزم، تو اگر برخيزي، همه برمي‌خيزند ... !     

  من اگر بنشينم، تو اگر بنشيني، چه كسي برخيزد ... ؟

... و ندایی که به من می گوید:  

گرچه شب تاریک است              

 دل قوی دار

سحرنزديك است