صدای... برای همصدایی ما

متشکریم که سکوت کرده اید و در آرامش به جوانب اصل 44 قانون اساسی می پردازید.

متشکریم که سکوت کرده اید تا در هرکوی و برزن، پیر و جوان و خرد و کلان به ما طعنه بزنند که: " معلمان مگر چکار می کنند ــ 15 روز که ایام عید تعطیل هستند ــ سه ماه تابستان هم تعطیل می باشند ــ در کلاس هم که درس نمی دهند ــ . . . پس غلط بی جا هم می کنند که توقع حقوق بیشتر دارند"

متشکریم که سکوت کرده اید تا سربازان گمنام امام زمان (عج) با معلمانی که تقاضای ایجاد برابری دارند (و نه بیشتر) مثل شهرام جزایری به عنوان زیاده خواه و دزد بیت المال و اخلالگر برخورد کنند.

متشکریم که سکوت کرده اید تا بسیاری از مسئولین جبهه ندیده ی ما، عدم حضور خود در جبهه های جنگ را به عنوان ابزاری برای برخورداری بیشتر از امکانات موجود در مملکت تبدیل کنند.

ما از شما ممنون هستیم که سکوت کرده اید که هر مرجعی که دستی بر آتش بیت المال دارد ، اول بر ای کارمندانش پاداش های مصوب داخلی بگیرد و در نهایت پس مانده ها را به معلمان (شاید بایدگفت: طفیلیان) و وزارت بهداشت و از این جور سازمان های به ظاهر بی اهمیت مملکت بدهد.

ما از شما متشکریم که سکوت کرده اید تا در رسانه ی درخشان ملی هر روز در بوق و کرنا کنند که پاداش پایان سال همه ی کارمندان دولت 175000 تومان است اما اعلام نکنند که پاداش های درون سازمانی میلیونی در وزارت نفت، نیرو، دارایی، و. . . از کجا تأمین می شوند و به چه کسانی داده می شود.

شما را به همه ی مقدسات سوگند حقوق سه ماه تعطیلی تابستان و پانزده روز عید را به ما ندهید اما بقیه ی سال مثل یک کارمند  شرکت نفت، یا گاز، یا دارایی، یا . . . به ما حقوق بدهید. شما را به تمام مقدسات سوگند این سه ماه تعطیلی هم دانش آموزان را به کلاس بیاورید تا ما بیکار نباشیم و این همه طعنه و کنایه در کوچه و خیابان نشنویم.

رهبر عزیز! ما از شما متشکریم که سکوت کرده اید و وزیر با لیاقت آموزش و پرورش پشت تریبون مقدس رسانه ی ملی اعلام می کند: " ما پاداش آخر سال معلمان را داده ایم." (آقای وزیر بسیار محبت کرده اید، ممنونیم. ما را شرمنده ی مرامتان کرده اید.) و اعلام می کند:

"در چند سال اخیر به حقوق معلمان 60% اضافه شده است" . آقای وزیر! دست شما و دست اندرکاران امور درد نکند، اما این را هم بگوئید که: 60% حقوق 000/200 تومانی می شود: 000/120 تومان ولی از طرف دیگر اگر سالانه 20%به حقوق یک کارمند شرکت نفت با حداقل حقوق 000/300/1 تومان اضافه شود می شود هرسال 000/260 تومان. آقای وزیر! آخر وقاحت تا چه حد؟! سر چه کسی را دارید کلاه می گذارید؟ اگر عرضه نداشتید مگر مجبورتان کرده بودند که بیائید وزیر شوید؟ مگر شعار شما خدمتگزاری نبود؟ آیا به قول آقای احمدی نژاد آن ادعاها، شعارهای انتخاباتی بود؟

رهبر گرانقدر! ما از شما متشکریم که سکوت کرده اید که دیگران، بی عرضه بودن ما معلمان را به رخمان بِکِشند.آن ها  راست می گویند: مگر مملکت پول اضافه دارد که به دلسوزان بچه های مردم بدهد. لابد این پول ها مال معلمان افغانستان است که وزیر عزیز ما  40میلیون دلار ناقابل آن را به آقای کرزای داده است تا خرج مدارس با بضاعت افغانستان کند. (البته این مبالغ فقط موراد ناچیزی است که از رسانه ی عافیت طلب و مصلحت اندیش ملی پخش شده است بقیه ی موارد را الله اعلم)

رهبر عزیز! از شما متشکریم که سکوت کرده اید با این که می بینید درسؤالات آزمون استخدامی سال 85 بانک ملت این سؤال را برای ایجاد فرهنگ معلم ستیزی مطرح می کنند که: ((معلمان همواره نسبت به حقوق خود معترضند اما به نظر من معلمان بیش از حق خود حقوق دریافت می کنند. بلی     خیر   )). لابد فرهنگ معلم ستیزی در بانک هایی که به اسم این ملت و با پول این مردم فربه شده اند مرسوم می باشد.

بازهم از شما متشکریم که همه ی این موارد را می بینید و باز هم سکوت می کنید. گاهی اوقات به شک می افتم که وقتی مقام عظمای ولایت (که به قول آن عزیز سفر کرده: حق ندارد حتی درخلوت خود  فکر ظلم کردن را به خود راه دهد!) در این زمینه سکوت کرده اند، لابد به قول عزیزان بانکی ما زیاده خواهیم ! ! !

آقا! ما از زبان خود شما شنیدیم که امام در سال 42 وقتی کلام حق می گفت و دستگیر شد گفت سربازان من در گهواره ها هستند و می دانید که سربازان آینده ی این مرز و بوم هم اکنون در کلاس های درسی تربیت می شوند که ما متصدی امور آن هستیم و در آن جا به تدریس مشغول هستیم.(البته با جو فعلی شاید بانک ها و خیلی از سازمان ها بگویند: این فرزندان در کلاس هایی تربیت می شوند که ما طفیلیان جامعه در آن جا به گفتن اراجیف و مهمل بافی مشغول هستیم!) آخر چگونه انتظار دارید کسانی که در جامعه (دانشگاهی و صنعتی و بانکی) ما طفیلی و زیادی شناخته می شوند بتوانند جوانان خوبی تربیت کنند؟ شاید بی ربط می گوییم و آن ها خودشان خود به خود تربیت می شوند؟ نمی دانم . . .

رهبرا! بازهم از شما متشکریم که سکوت کرده اید. اما آقا جان! قربان جد عزیزت، شما مسئولید، هم در مقابل وجدانتان و هم در مقابل خدا و ما هم مطیع ولایت. خدا سایه ی شما را از سر ما کم نکند.

 یا علی

نظر یکی از چند صدای معلم:

شغل ما چون شغل انبیاست به توهین و تهدید و حقوق کم باید عادت کنیم مگر نه این که بلاتشبیه پیامبر اکرم(ص) را زمانی که به انجام رسالتش مأمور بود؛ تخریب می کردند، توهین می کردند، و حتی تهدید؟!

ما باید ایشان را سرمشق خود قرار دهیم که در مقابل تمام این ناملایمات دل به رحمت دوست، خوش کرده بود و با خلق خوش محمدی(ص) تمام عرب جاهلی و دست آخر تمام آزاد اندیشان عالم را به سمت اسلام عزیز رهنمون شدند.