سال ها تدريس و ياد دهي نحوه ی نوشتاري در مدارس امروز بايد به کمک ما بيايد و اين بار خود قلم بدست گيريم و از خود بنويسيم. از خودي که سال هاست فراموش شده ایم و گاه گاهي از سر ضرورت از ما گفته و تعريف مي شود. ما معلمان در سال هاي گذشته اشتباهي کرده ايم که امروز همان اشتباه؛ بلاي جان و مالمان گشته است. از زماني که قانون و قانونمداري و انضباط از مدارس رخت بسته و جاي خود را به دلسوزي و محبت بي جا داده و نمرات معلمان به صورت فله اي و فقط به قصد کسب امتياز بيشتر مديران درآمده، جايگاه معلمان دست خوش تحولات جدي شده است. امروزه ديگر کمتر دانش آموزي به خود زحمت تلاش و کوشش را مي دهد و همگان از همان روز هاي اول سال تحصيلي به دنبال کسب نمره از طريق پارتي بازي و دوست وهمسايه است . کمتر به فکر درک مطلب و فهم عيمق مطالب هستند و بيشتر دوست دارند تا معلمان مکان سؤال و حتي نمونه هایي از سؤالات آخر سال را به آن ها بگويند. در چنين فضاي براي معلمان جدي کار دشوار شده و کلاس محل عذاب است. دانش آموزي که از همان ساعت اول از معلمش نوع سؤالات را پرسيده و معيار معلم خوب بودن را در پخش نمرات عالي براي کلاس مي داند در ميدان چند نفر معلم واقعي و دلسوز باقي مي مانند که تا آخر سال هزاران مسأله و مشکل براي آنان قابل تصور هست؛ اکثر دانش آموزان به دفاتر مديران و معاونان ايشان مراجعه و از همين عده ی آخر خبر و گزارش تهيه و تحويل مي دهند و بي چاره معلم در زير بمباران تبليغات پوچ و هدفدار تا آخر سال تلاش مي کند تا به مجموعه ی مدرسه ثابت نمايد که معلم ضعيفي نيست و قصد آزار دانش آموزان را ندارد بلکه روش هایي را مي داند که در صورت عملي شدن آن ها؛ دانش آموزان خود، بهترين روش هاي مطالعه و کسب نمره را ياد خواهند گرفت ولي اين مجال به هيچ کدام از ما داده نمي شود و به محض اين که دو يا سه دانش آموز از شما شکايت کردند مديران راحت ترين روش براي حذف شما را انتخاب و شما را از گردونه ی مدرسه خارج خواهند نمود البته متاسفانه با يک پرونده ی سنگين که بعدها هم براي شما موجب دردسر خواهدشد. اين اشکال در مدارس غير انتفاعي بيشتر از مدارس دولتي رايج است و چون دانش آموزان مدارس غير دولتي هميشه براي صاحبان اين مدارس منبع درآمد هستند بنابر اين بيشتر از دانش آموزان تأثير پذيري دارند تا مبادا خانوادهاي محترم اين دانش آموزان از موضوع با خبر شده و اين خبر در شهر زبانزد عام و خاص گردد. بنابر اين در همان ساعات اوليه، تکليف معلم بيچاره روشن شده؛ از ترم بعد و سال بعد به هيچ عنوان در آن مدرسه درس نخواهد داشت.
معلمان؛ اتحاديه يا تشکلي ندارند تا در چنين مواقعي از آنان پشتيباني نمايند و چون خود تنها وارد عمل مي شوند در نهايت با پاسخ دانش آموزان از شما ناراضي هستند را خواهند شنيد . البته گفتني است که نه همه ی مدارس غير انتفاعي چنين مي کنند و نه همه ی مدارس دولتي از اين امر مبرا هستند در همه جاي کشور اين مسأله و مشکل به طور نسبي وجود داشته و دارد.
معلمان دلسوز و واقعي در چنين شرايطي وجود يک مرکز اتحاديه اي را خوب احساس مي کنند .
درد معلمان جامعه ی امروز ما يکي دو تا نيست. بايد نظام تعليم و تربيت ما از درون به جد نقد شود. امروزه هزاران زخم باز شده و چرکين در درون وزارت بزرگ آموزش و پرورش وجود دارد. کساني که چنين دردهایي را نديده و يا نشنيده اند واقعاً بايد افراد کر ولالي باشند که خداوند نعمت بينايي و شنوايي را از آنان دريغ داشته است.
چگونه من ساکت باشم وقتي که مي بينم در جهان کشورها با چه سرعتي به پيش مي روند و کشور من، اندر خم يک کوچه مانده و خود را درگير مسايل بسيار پيش پا افتاده و پوچ نموده و فقط مسوولان اين وزارت خانه ی بزرگ خود را به گزارش آماري دلخوش کرده اند.
اگر کسي به طور جدي آمار با سوادان ساليان گذشته چند دستگاه ذيربط در امر تعليم و تربيت را جمع آوري نمايد بسيار تأسف بار خواهد بود که بدانيم آمار گزارش شده ی سال هاي قبل نشان از با سواد شدن دو برابر جمعيت ايران را دارد. چنين گزارش هایي هرگز در هيچ مکان و محلي ثبت نشده و هيچکس به خود زحمت جمع کردن آن ها را نداده است. فقط در آخر سال هر دستگاهي با يک گزارش کارش را خاتمه يافته دانسته و برخي از همين افراد جوايز بسيار نفيس و گران قيمتي هم بخاطر همين کارشان دريافت کرده اند.
اگر ما معلمان تجربيات و تفکرات خود را به نوشته تبديل نکنيم بعد از مدتي آن ها فراموش شده و راه رفته را ديگران با صرف هزاران ساعت عمر طي خواهند نمود بنابر اين پيشنهاد بنده اين است که معلمان بايد قلم بدست گرفته و ايراد و اشکال وزارت خانه ی خود را اعلام نمايند شايد روزي به درد کسي بخورد هر چند که همين راه هم پر پيچ و خم است و ممکن است در همين راه چندين مشکل و دردسر هم منتظر شما باشد. ديدن و نگفتن کار ترسوها و افراد مغرض است. معلم صادق بايد مثل آيينه باشد هر لکه و ايراد را بلافاصله نشان دهد.
غلامعلي عباسي، به نقل ازقلم معلم(کانون صنفی معلمان اردبیل)