صدای معلم

با سلام

گمان می کنم موضوع پست جدید و محتوای پیامی که در قسمت نظرات برایمان ارسال شده به خوبی گویای پرسش و طرح مساله هست. در مملکتی که نام جمهوری اسلامی دارد و قانونی اساسی مترقی دارد، چرا این گونه؟! ان شاءالله که گوش شنوایی باشد!(فاعتبروا یا اولی الابصار)

جمعه 3 فروردین1386 ساعت: 20:11 توسط:دبیری که از ترس اسم ندارد//؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

لطفاً مطلب فوق را به علل عدیده و حساسیت بر جسته نمایید!

جمعی از معلمان مازندران در روز دوشنبه 28/12/85در اوج وحشت و تدبیر نیروهای امنیتی از ساعت 9صبح تا 12 ظهر در جلوی سازمان آموزش و پرورش مازندران تجمع اعتراضی خود را در حمایت از معلمان زندانی و خواسته های قانونی معلمان اعلام داشته اند. این تجمع که در ایجاد وحشت و خفقان برگزار گردید موجب شد تا بسیاری از همکاران فرهنگی در چند متری تجمع با چشمانی نگران و مضطرب فقط نظاره گر باشند هر چند نیروهای امنیتی و حراست برخورد با تجمع کنندگان را به وقت مقتضی حواله دادند اما فرهنگیان اینبار عزمشان را آن چنان جزم کردند که کوچکترین برخورد با فرهنگیان را به منزله جرقه ای بر خرمن بنزین قلمداد می نمایند تا چه پیش آید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

+ نوشته شده در شنبه چهارم فروردین 1386ساعت 23:40 توسط گروه معلمین |

خدایا!
به من زیستنی عطا کن که در لحظه ی مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته، حسرت نخورم و مردنی عطا کن که بر بیهودگی اش سوگوار نباشم.
(دکتر شریعتی)

این وبلاگ توسط گروهی از معلمین اداره می شود. ما امید داریم که تمام جامعه فرهنگی یک صدا و متحد باشد تا بتواند جایگاه رفیع و شایسته ای را که حق اوست، تثبیت کند.

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

نظر سنجی دسترسی به مهمترین مطالب گذشته