صدای... برای همصدایی ما

معلمان بپا خيزيد!

چندين سال است که عده اي از فرهنگيان آگاه و دردمند از تبعيضات موجود در جامعه به تنگ آمده و پرچم مبارزه با دشمنان عدالت و مساوات را بر دوش گرفته و در ميادين گوناگون اعم از مذاکره , مکاتبه , تحص و تجمع ايستاده و منتظر بپا خاستن جامعه بخواب رفته فرهنگيان هستند و امروز اين اتفاق افتاده و در اکثر استانهاي کشور معلمان با اتحاد و وحدت غير قابل توصيفي پيگيري مسايل و مشکلات صنفي خود هستند .

بنده به عنوان يک معلم اعتقاد دارم که مي شود با هر گرايش سياسي و حزبي و با هزاران اختلاف نظر و سليقه حول يک محور و يک نقطه مشترک کار کرده و مزه اتحاد و همدلي را چشيد . بياييم در مورد مشکلات صنفي خود و صنف خود بيش از پيش متحد باشيم . نظرات سياسي خود را محور قرار ندهيم تا باز هم بين خود تفرقه و چند دستگي ايجاد نکنيم . ما بايد هر چه سريعتر با تشکيل اتحاديه صنفي قوي و پر محتوي با کمک و ياري همه فرهنگيان بدور از تهمت زدن ها و متهم کردن همديگر فقط و فقط معلم باشيم و مشکلات معلمي خود را پيگيري نماييم . اين اتفاق چند ين سال است در بين فعالان صنفي معلمان کشور رخ داده و ما با تلاش و کوشش فراوان عده اي از همکاران خود توانسته ايم در بيشتر استانهاي کشور شعبه کانون صنفي را فعال و در نشست هاي سراسري با هم ديگر آشنا و دوستاني از همه جاي کشور بزرگ مان ايران داشته باشيم .

امروزه تعداد تشکل هاي صنفي معلمان هم از نظر کميت و هم از نظر کيفيت رشد قابل قبولي يافته و تعداد اين تشکل ها فعلا به 40 رسيده ولي در برخي از استانها و شهرهاي بزرگ همچون استان آذربايجان شرقي – گلستان – کرمان – سيستان و بلوچستان و کلان شهر هاي تبريز – کرج و استان کهگيلويه و بوير احمد و ايلام ..... فعاليت کانون صنفي در حد مورد انتظار همگان نبوده و نياز به فعاليت بيشتري احساس مي شود .

اگر چه کانون هاي صنفي عمر طولاني نداشته و هنوز نهال جواني هستند در حال رشد ولي جامعه آگاه فرهنگيان بايد بر سرعت تشگيل اين اتحاديه بيفزايند .بايد همه همکاران خود را جهت عضويت در اين اتحاديه صنفي تشويق نماييم . اگر تربيوني در احتيار فعالان صنفي بود مي توانستيم هزاران مزيت وجود چنين اتحاديه اي را برشماريم و همه همکاران خود را متوجه اهميت چنين تشکلي بنماييم . متاسفانه تنها تريبون معلمان ايران يعني جامعه يک ميليون نفر فقط همان هفته نامه قلم معلم است که هنوز هم مورد بي لطفي معلمان قرار دارد . اگر ما همگي با اتحاد و يکدستي از نشريه قلم معلم که تنها تريبون ماست استقبال نماييم و دست اندر کاران اين نشريه را هم از لحاظ فکري و هم از لحاظ مالي حمايت نماييم بسرعت جامعه خفته فرهنگيان به بازيابي خود خواهد پرداخت و همگان مي دانند که خود شناسي قدم اول مبارزه با جاهلان و دشمنان علم و دانش است .

پس بياييد هر کدام از ما يک کانوني شده و در صورت دستگيري ياران خود خسته و درمانده نباشيم بلکه با مطالعه مشکلات صنف خود و با جمع آوري آنها به خود و ياران خود کمک نماييم . گاهي نظر يک همکار راه گوشا بوده و بارها در نشست هاي سراسري با توجه به نظرات همه اعضا تصميم گيري مي شود . پس همه ما در سرنوشت خود سهيم هستيم چنانکه همه ما مقصر وضعيت موجود هم هستيم . نبايد از دولت مردان زياده خورده گرفت . کي و کجا ما توانسته ايم با هم باشيم ولي کاري صورت نگيرد .

اگر همه فرهنگيان اعم زن ومرد پير وجوان – شاغل و بازنشسته قلم بدست گيريم و هر کس به اندازه دانش و اطلاعات خود به رشد کانون هاي صنفي کمک نمايند مطمئن باشيد در اندک زمان يکي از پر قدرت ترين اتحاديه هاي صنفي کشور را خواهيم داشت .

نبايد از فعالان صنفي خرده گرفت که اطلاع رساني ضعيف است و بيانيه ها به موقع بدست ما نمي رسد و ........ همه فعالان صنفي کشور بدون گوچکترين حمايت مادي شما همکاران و با پول خود تلاش مي نمايند و بدون گوچکترين چشم داشتي در همه نشست ها در همه جاي ايران حضور پيدا مي کنند . اگر ما فرهنگيان ماهانه فقط 2000 ريال ناقابل به اتحاديه خود کمک نماييم در اندک مدت مي توانيم در سراسر کشور براي اتحاديه خود مکان خريده و آنرا به تمام تجهيزات روز مجهز نماييم . با يک حساب سرانگشتي اين مبلغ را بر تعداد فرهنگيان ضرب نماييد ببينيد چه مبلغ هنگفتي مي شود . ( 200 ميليون تومان ) حتي مي توانيم با قرعه کشي استانها را و مراکز استاني را به ترتيب جهت خريد محل مناسب مشخص و در هر ماه يک مرکز استان داراي ساختمان کانون صنفي معلمان با يک دستگاه خوردرو و وسايل تکثير و کامپيوتر و فاکس و موبايل هم باشد .

اگر ما اين کار را نکنيم هيچوقت قدرت مبارزه نخواهيم داشت و فعالان صنفي بعد از مدتي هزينه کردن از کار خود دلسرد شده و کناره گيري خواهند نمود .

لذا شرط اول مستقل بودن و عدم وابستگي به دولت شرط استقلال مالي ماست . تا امروز هيچ کدام از بيانيه هاي ما توسط ادارات کل و مناطق ارسال نشده و وزارت آموزش وپرورش نه تنها با ما همکاري نداشته که بلکه بيشترين صدمات از همين خودي ها به جريان اعتراضي معلمان زده شده و همکاران ما خود خوب مي دانند تا زماني که  تمامي مسئولان ما بصورت انتصابي باشند اين گره باز نخواهد شد جالبتر اين که به محض اينکه مسئولي را از رياست خلع مي کنند اولين حرفش تاييد حرکت صنفي ماست !!!!

و وقتي بحث برخورد خود آنان با فعالين مي شود با شرمندگي اعلام مي کنند که بنده مسئول بودم و مامور وگرنه در ته دل هميشه شما را تاييد کرده و خواهم کرد .

توصيه دوستانه ما به تمامي مسئولان وزارت آموزش و پرورش اين است که اولا ما خود کمتر از شما دلسوز کشور و مردم اين کشور نمي دانيم که هيچ بلکه از شما صادقتر و دلسوز تر هم هستيم . بخاطر اينکه شما از بيان واقعيت ها فرار کرده و آنرا فداي مصلحت خود مي نماييد و براي استفاده از چند روزه از  مزاياي پست و مقام از بيان حقيقت خوداري مي نماييد ولي ما فعالان اعتقاد داريم که بايد همه حقايق گفته شود تا شايد راه حلي پيدا شود و از تعداد مشکلات موجود کاسته شود . خود انصاف دهيد چه کسي نسبت به آينده و حال اين کشور دلسوز تر هست  شما يا ما . بنابر گول پست و مقام خود را نخوريد چون همگان ميدانند روزي شما هم از همان پست و مقام خلع يد خواهيد شد در حاليکه شرمندگي خيانت تا آخر عمر شما را عذاب خواهد داد .

مطلب بعدي اينکه چرا مسئولان فکر مي کنند که فعالان صنفي قصد تصاحب پست ومقام آنان را دارند اگر شما بدرستي و به حق در اين پست ومقام نشسته ايد پس هرگز نگران هيچ اتفاقي نخواهيد بود ولي نه اين پست ومقام دستاورد يک سري مسايل است خوب شما بهتر از هر کسي ميدانيد که جاي شما کجا بوده و شما کجا هستيد .

بعنوان يک معلم از همه معلمان ايران خواهشمندم اين سطور با دقت خوانده و بديگران هم اطلاع دهند اگر خواهان اجراي عدالت هستيد بايد قبل از هر عملي اين نوشتار به حقيقت برسيد و بعد گرفتن حق و حقوق قانوني وصنفي خيلي راحت تر خواهد بود .

به اميد آن روز : غلامعلي عباسي از اردبيل