صدای... برای همصدایی ما

خاطرات یک معلم بازداشتی

ساعت 8و30دقیقه صبح چهارشنبه از ایستگاه متروی بهارستان خارج شدم. توی پیاده رو ایستاده بودم. دنبال همکاران آشنا می گشتم. از دیدن این همه پلیس و نیروی ویژه و خودرو و سازوبرگ تعجب کردم. یعنی این ها را برای معلمان آورده اند؟
نزدیک جدول خیابان ناگهان دیدم که یکی از معلم ها را کشان کشان می برند. به من برخورد. رفتم جلو. سرکار چرا این جوری؟ نگاه غضبناکی به من انداختند. یعنی فضولی موقوف! داشتم می گفتم: احترام معلم... که من را محاصره کردند و گرفتند. پای ماشین 11 نفر بودیم. باغانی و بداغی را هم داخل جمعیت شناسایی کردند و گرفتند. شدیم 13 نفر. ما را بردند آگاهی شاهپور. ساعت 9ونیم رسیدیم آن جا. مشخصات ما را ثبت کردند. آدم های خوبی بودند. یکی گفت: خانم من معلمه می دانیم حق با شماست. نمی دانیم چرا شما را آورده اند این جا. ما را توی هواخوری که مثل حیاط بود گذاشتند. تا ظهر 4-5 گروه 30-40 نفری دیگر را آوردند. سرشماری شدیم تعداد ما 183 نفر بود. روحیه ی همکاران قوی بود. معلم ها سرپا ایستاده بودند. امکانات نبود.
ساعت دوازده چند جوان از اطلاعات آمدند برای بازجویی. سه نفر، سه نفر می بردند بازجویی. یک بازجوی جوان توی گوش یک دبیر با سابقه 22 سال سیلی زد. چرا دستگیر شدید؟ کجا دستگیر شدید؟ چرا در تجمع غیر قانونی شرکت کردید؟ ما کاملاً ذیحق بودیم. تجمع مقابل خانه ی ملت مجوز نمی خواهد. کدام تجمع ؟ ما را توی پیاده رو گرفتند و.... هوا که تاریک شد سردمان شده بود. گرسنه و تشنه بودیم. همکاران دسته جمعی صلوات می فرستادند و الله اکبر می گفتند . آمدند گفتند: یک اکیپ قاضی قرار است بیایند و با شما صحبت کنند و آزاد شوید. ساعت 9ونیم شب باز پرس ها آمدند. یکی لباس روحانی داشت و دو نفر شخصی بودند. معلمان به نوبت بازپرسی شدند. همان سوال ها. ماندن و آزاد شدن کاملاً شانسی بود. شخصی ها؛ آزاد می کردند و آن یکی حکم به ادامه ی بازداشت می داد. من شانس آوردم .خوردم به تور شخصی ها. از من تعهد گرفتند که توی تجمع غیر قانونی شرکت نکنم. و هر وقت خواستند، بروم دادسرا. انگشت نگاری کردند و پرونده تشکیل دادند و ساعت 12 شب آزاد شدم. در طول روز چند بار سراغ باغانی و بهشتی و هاشمی و اکبری و قشقاوی را گرفتند. باغانی را بعد از ظهر بردند. بقیه هم این جا نبودند. غیر از شاهپور؛ معلم ها را در سه جای دیگر هم نگه داری می کردند. یکی نزدیک میدان ارگ. آن دو تای دیگر را نمی دانم. بازداشتی های صبح، خیلی زیاد بودند. من فکر می کنم 1000نفر بیشتر دستگیر شدند. خیلی ها جانباز بودند و خانواده ی معظم شهدا و رزمنده ی جنگ تحمیلی. چرا با ما این جوری کردند؟ نمی دانم! اما واقعاً متاسفم.

 مشاهدات همسر یکی از معلمان بازداشتی
شوهر من معلم وجانباز شیمیایی است. در میدان بهارستان دستگیر شد. شنیدم آورده اند آگاهی شاهپور. چند ین ساعت جلو در ایستادم. می گفتند دروغ است معلم ها این جا نیستند. داروهای او را نشان دادم. نگرفتند. ساعت 12 و30 دقیقه شب معلم های بازداشتی را سوار یک اتوبوس کردند تعداد آن ها 35 نفر بود. همسر من هم یکی از آن ها. دیدمش. باهاش حرف زدم. روحیه اش قوی بود. اما معلوم بود که خیلی بهش برخورده. پشت اتوبوس راه افتادیم. رسید زندان اوین. معلم ها را پیاده کردند و تحویل زندان دادند. گفتند بروید صبح شنبه می آوریم دادسرای انقلاب. آگاهی ... زندان اوین... دادسرای انقلاب... معلم... مدرسه... جبهه... جانباز شیمیایی. مانده ام که چه بگویم؟ پاک گیج وحیرانم!

منبع: کانون صنفی معلمان ایران